گرفتگی بینی، ترشحات غلیظ، فشار صورت و سردرد از علائم آزاردهنده سینوزیت هستند. روش درمان این بیماری به علت، شدت و مدت تداوم علائم بستگی دارد.
بیشتر موارد سینوزیت حاد در اثر عفونتهای ویروسی مانند سرماخوردگی ایجاد میشوند و اغلب با گذشت زمان و مراقبتهای خانگی بهبود پیدا میکنند. سینوزیت مزمن ممکن است به درمان طولانیمدت و بررسی علت زمینهای نیاز داشته باشد.
در این مقاله میخوانید...
آشنایی با ایموبوست
ایموبوست محصولی حاوی کوئرستین، بروملین، زینک، ویتامین C و ویتامین D3 است و با هدف حمایت از عملکرد طبیعی سیستم ایمنی طراحی و تولید شده است. برای آشنایی با ترکیبات، ویژگیها و نحوه مصرف این محصول میتوانید به صفحه معرفی ایموبوست مراجعه کنید
درمان سینوزیت حاد
در بسیاری از موارد، هدف درمان سینوزیت حاد کاهش التهاب، کاهش گرفتگی و باز کردن مسیرهای بینی، کمک به تخلیه مخاط و کنترل درد است.درمانهای مورد استفاده برای کاهش علائم ممکن است شامل موارد زیر باشند:
- شستوشوی بینی یا استفاده از اسپری سالین
- اسپریهای کورتیکواستروئیدی بینی
- داروهای ضداحتقان
- داروهای ضدحساسیت در موارد مرتبط با آلرژی
- مسکنهایی مانند استامینوفن یا ایبوپروفن
اسپریهای کورتیکواستروئیدی بینی به کاهش التهاب و تورم داخل بینی کمک میکنند. اسپریهای ضداحتقان یا سایر داروهای ضداحتقان ممکن است برای مدت کوتاهی گرفتگی بینی را کاهش دهند.
اسپریهای ضداحتقان بینی نباید بیش از سه روز متوالی استفاده شوند، زیرا مصرف طولانیتر ممکن است باعث بازگشت یا تشدید گرفتگی بینی شود.
افراد مبتلا به فشارخون بالا، مشکلات پروستات یا گلوکوم بهتر است پیش از مصرف داروهای ضداحتقان با پزشک یا داروساز مشورت کنند.
آیا سینوزیت به آنتیبیوتیک نیاز دارد؟
آنتیبیوتیکها بر عفونتهای ویروسی اثری ندارند. ازآنجاکه بیشتر موارد سینوزیت حاد توسط ویروسها ایجاد میشوند، معمولاً به آنتیبیوتیک نیاز ندارند.
حتی بعضی موارد سینوزیت باکتریایی نیز ممکن است بدون مصرف آنتیبیوتیک بهبود پیدا کنند. به همین دلیل، پزشک ممکن است ابتدا روند علائم را تحت نظر بگیرد.
اگر علائم شدید، طولانیمدت یا رو به بدتر شدن باشند، پس از بهتر شدن دوباره تشدید شوند یا پزشک احتمال عفونت باکتریایی بدهد، ممکن است آنتیبیوتیک تجویز شود.
در صورت تجویز آنتیبیوتیک، دارو باید دقیقا مطابق دستور پزشک مصرف شود و بیمار نباید بدون مشورت با پزشک، مقدار مصرف یا مدت درمان را تغییر دهد یا دارو را قطع کند.
درمان سینوزیت مزمن
هدف درمان سینوزیت مزمن، کاهش التهاب، کمک به تخلیه مخاط، کنترل علائم و درمان علت زمینهای است.
درمانهای مورد استفاده ممکن است شامل موارد زیر باشند:
- اسپریهای کورتیکواستروئیدی بینی
- شستوشوی بینی با محلول سالین
- داروهای ضدحساسیت در موارد مرتبط با آلرژی
- کورتیکواستروئیدهای خوراکی یا تزریقی در موارد شدید
- آنتیبیوتیک در صورت وجود عفونت باکتریایی
کورتیکواستروئیدهای خوراکی یا تزریقی ممکن است بهصورت کوتاهمدت و برای بیماران منتخب، بهویژه در موارد شدید یا در افراد مبتلا به پولیپ بینی، استفاده شوند. به دلیل احتمال بروز عوارض جانبی، مصرف این داروها باید تحت نظر پزشک باشد.
در برخی بیماران مبتلا به سینوزیت مزمن همراه با پولیپ بینی که علائم تنفسی آنها با مصرف آسپرین یا سایر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی تشدید میشود، ممکن است حساسیتزدایی نسبت به آسپرین تحت نظارت پزشک متخصص انجام شود.
در برخی بیماران مبتلا به سینوزیت مزمن همراه با پولیپ بینی که بیماری آنها با درمانهای معمول بهخوبی کنترل نشده است، داروهای تزریقی ممکن است به کاهش اندازه پولیپ و بهبود گرفتگی بینی کمک کنند. انتخاب این داروها باید توسط پزشک متخصص و بر اساس شدت بیماری و پاسخ به درمانهای قبلی انجام شود.
برای کاهش علائم سینوزیت در خانه چه کنیم؟
بعضی اقدامات ساده میتوانند به کاهش گرفتگی، درد و فشار سینوسها کمک کنند.
استراحت کافی: استراحت به بدن کمک میکند با عفونت مقابله کرده و روند بهبود را طی کند.
نوشیدن مایعات: نوشیدن آب و سایر مایعات میتواند به رقیق شدن مخاط کمک کند.
استفاده از کمپرس گرم: قرار دادن پارچه گرم و مرطوب روی بینی، گونهها یا پیشانی ممکن است فشار و درد سینوسها را کاهش دهد.
مرطوب نگه داشتن هوا: استفاده از دستگاه بخور تمیز یا قرار گرفتن در هوای مرطوب حمام ممکن است به کاهش خشکی و گرفتگی کمک کند. برای جلوگیری از سوختگی، نباید صورت را در معرض بخار یا آب بسیار داغ قرار داد.
دستگاه بخور باید بهطور منظم و کامل تمیز شود تا از رشد کپک جلوگیری شود.
شستوشوی بینی: شستوشوی بینی با محلول سالین میتواند مخاط غلیظ را خارج کرده و مسیرهای بینی را پاک کند.
برای شستوشوی بینی نباید مستقیماً از آب شیرِ تصفیهنشده استفاده شود. باید از یکی از موارد زیر استفاده کرد:
- آب مقطر
- آب استریل
- محلولهای آماده
- آب شیر که حداقل یک دقیقه جوشانده و سپس کاملاً سرد شده باشد
وسیله شستوشوی بینی نیز باید پس از هر بار استفاده مطابق دستور سازنده شسته و کاملاً خشک شود.
بالا نگه داشتن سر هنگام خواب: خوابیدن در حالی که سر کمی بالاتر از بدن قرار دارد ممکن است به تخلیه بهتر سینوسها کمک کند.
آیا برای درمان سینوزیت جراحی لازم است؟
بیشتر افراد مبتلا به سینوزیت به جراحی نیاز ندارند. بااینحال، اگر سینوزیت مزمن با داروها و مراقبتهای معمول بهبود پیدا نکند، پزشک ممکن است جراحی را پیشنهاد کند.
جراحی ممکن است با اهداف زیر انجام شود:
- باز کردن مسیرهای مسدود سینوس
- برداشتن پولیپ یا بافتهای مسدودکننده
- اصلاح انحراف تیغه بینی
- بهبود تخلیه و تهویه سینوسها
اگر عفونت دندان یا یکی از مشکلات دندانی علت سینوزیت باشد، ممکن است درمان دندانپزشکی، مانند درمان ریشه یا کشیدن دندان، در کنار درمان سینوزیت ضروری باشد.
در جراحی آندوسکوپی سینوس، پزشک از یک لوله باریک مجهز به نور و دوربین و ابزارهای کوچک برای برداشتن بافتی استفاده میکند که مسیر سینوسها را مسدود کرده است.
چگونه احتمال ابتلا به سینوزیت را کاهش دهیم؟
اقدامات زیر ممکن است احتمال ایجاد یا تکرار سینوزیت را کاهش دهند:
- شستن مرتب دستها
- دوری از افراد مبتلا به سرماخوردگی یا عفونتهای تنفسی
- کنترل و درمان آلرژیها
- دوری از عوامل حساسیتزا تا حد امکان
- خودداری از مصرف دخانیات
- دوری از دود سیگار، مواد شیمیایی و هوای آلوده
- مرطوب نگه داشتن هوای خانه در شرایط خشک
- تمیز نگه داشتن دستگاه بخور
- دریافت واکسن سالانه آنفلوانزا
- درمان بیماریها یا مشکلات زمینهای مرتبط
رعایت سبک زندگی سالم، از جمله خواب کافی، فعالیت بدنی منظم و داشتن رژیم غذایی متعادل، به حفظ سلامت عمومی بدن کمک میکند.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
بسیاری از موارد سینوزیت حاد بدون مراجعه به پزشک بهبود پیدا میکنند. بااینحال، در شرایط زیر بهتر است به پزشک مراجعه شود:
- ادامه علائم بیش از ۱۰ روز بدون بهبود
- بدتر شدن علائم پس از یک دوره بهبود اولیه
- تب مداوم یا تب بالایی که کاهش پیدا نمیکند
- تکرار چند دوره سینوزیت در طول سال
- ادامه علائم به مدت ۱۲ هفته یا بیشتر
- بهبود نیافتن علائم با وجود استفاده صحیح از درمانهای توصیهشده
در صورت تکرار سینوزیت، ممکن است یک عامل زمینهای مانند آلرژی، پولیپ بینی، عفونت دندانی یا مشکل ساختاری داخل بینی وجود داشته باشد.
پزشک ممکن است بیمار را برای بررسی بیشتر به متخصص گوش، حلق و بینی یا متخصص آلرژی ارجاع دهد.
علائم هشداردهنده سینوزیت کداماند؟
بعضی علائم ممکن است نشاندهنده یک عفونت جدی باشند و به بررسی فوری پزشکی نیاز دارند.
در صورت بروز علائم زیر باید فوراً به پزشک یا مرکز اورژانس مراجعه کرد:
- درد، تورم یا قرمزی اطراف چشمها
- تب بالا
- سردرد شدید
- تورم پیشانی
- گیجی
- کاهش سطح هوشیاری یا بیحالی شدید
- دوبینی یا سایر تغییرات بینایی
- سفتی گردن
عوارض احتمالی سینوزیت
عوارض جدی سینوزیت حاد یا مزمن شایع نیستند. بااینحال، در موارد نادر ممکن است عفونت از سینوسها به بافتهای اطراف گسترش پیدا کند.
عوارض احتمالی عبارتاند از:
- عفونت بافتهای اطراف چشم
- کاهش بینایی یا در موارد بسیار نادر، نابینایی
- مننژیت
- عفونت استخوانهای اطراف سینوس
- گسترش عفونت به پوست و بافتهای نرم صورت
- تشکیل آبسه در اطراف چشم یا داخل جمجمه
سینوزیت مزمن همچنین ممکن است با کاهش یا از دست دادن حس بویایی همراه باشد. عوارض جدی ذکرشده نادر هستند، اما بروز علائم شدید یا غیرمعمول نیازمند بررسی فوری پزشکی است.
جمعبندی
بیشتر موارد سینوزیت حاد در اثر عفونتهای ویروسی ایجاد میشوند و با استراحت، نوشیدن مایعات، شستوشوی بینی و درمانهای کاهشدهنده علائم بهبود پیدا میکنند.
آنتیبیوتیک برای همه افراد مبتلا به سینوزیت لازم نیست و فقط در صورت تشخیص عفونت باکتریایی توسط پزشک مصرف میشود.
سینوزیت مزمن ممکن است به درمان طولانیمدت، کنترل آلرژی، بررسی پولیپ یا مشکلات ساختاری بینی و در بعضی موارد جراحی نیاز داشته باشد. ادامهدار شدن علائم، تکرار بیماری یا بروز علائم هشداردهنده باید توسط پزشک بررسی شود.
منابع
- Healthline.com
- Mayoclinic.org
بدون دیدگاه