حوزه بیماری‌های تنفسی | سلامت پرمون امین

The Effect of Bromelain Combined With Montelukast in Hospitalized COVID-19 Patients

شناسه دیجیتال مقاله (DOI): 10.34172/ijbsm.2023.06
نام مجله: : International Journal of Basic Science in Medicine
سال انتشار: 2023
نوع مقاله: Double-blind randomized placebo-controlled clinical trial

خلاصه مقاله:
کووید-19 می‌تواند با التهاب ریوی، اختلال در اکسیژن‌رسانی، فعال شدن مسیرهای التهابی و تغییر شاخص‌های آزمایشگاهی همراه باشد. یکی از مسیرهای مطرح در شدت بیماری، نقش واسطه‌هایی مانند برادی‌کینین و مسیرهای التهابی وابسته به NF-κB است. با توجه به اثرات ضدالتهابی بروملین و مونته‌لوکاست، این مطالعه با هدف بررسی اثر ترکیب این دو مداخله بر شاخص‌های بالینی و پاراکلینیکی بیماران بستری مبتلا به کووید-19 طراحی شد.
در این کارآزمایی بالینی دوسوکور، 40 بیمار مبتلا به کووید-19 با علائم متوسط که در بیمارستان مسیح دانشوری تهران بستری بودند، وارد مطالعه شدند. بیماران به‌صورت تصادفی به دو گروه 20 نفره مداخله و پلاسبو تقسیم شدند. گروه مداخله، کپسول آناهیل را هر 8 ساعت به همراه مونته‌لوکاست 10 میلی‌گرم، روزانه یک عدد، به مدت 5 روز دریافت کرد. گروه کنترل، درمان استاندارد را همراه با پلاسبو در همان فواصل زمانی دریافت نمود. شاخص‌های بالینی مانند اشباع اکسیژن خون (SaO2)، تعداد تنفس، ضربان قلب، دمای بدن و فشار متوسط شریانی، و همچنین شاخص‌های آزمایشگاهی شامل CRP، ESR، AST، ALT، BUN، کراتینین، WBC، لنفوسیت، LDH و پلاکت طی دوره مطالعه ارزیابی شدند.
طبق نتایج این مطالعه در بیشتر شاخص‌های بالینی، تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد؛ با این حال، اشباع اکسیژن خون در روز پنجم درمان، در گروه دریافت‌کننده آناهیل و مونته‌لوکاست به‌طور معناداری بالاتر از گروه پلاسبو بود (P=0.049). از نظر شاخص‌های آزمایشگاهی، تعداد لنفوسیت‌ها در گروه مداخله پس از 72 ساعت و 120 ساعت به‌طور معناداری بالاتر گزارش شد؛ به‌ترتیب با P=0.041 و .P=0.042 همچنین سطح CRP پس از 120 ساعت در گروه مداخله نسبت به گروه پلاسبو کاهش معناداری داشت .(P=0.043) سطح LDH نیز پس از 120 ساعت در گروه مداخله کمتر از گروه پلاسبو بود و این تفاوت معنادار گزارش شد.(P=0.0351)

مقایسه تغییرات CRP و LDH بین گروه مداخله و پلاسبو، در شکل 1 نشان داده شده است.

در نهایت، نتایج این مطالعه نشان داد مصرف هم‌زمان آناهیل و مونته‌لوکاست در بیماران بستری مبتلا به کووید-19 با علائم متوسط، می‌تواند با بهبود برخی شاخص‌ها مانند اشباع اکسیژن خون، تعداد لنفوسیت‌ها،CRP و LDH همراه باشد.

The Effect of Bromelain (Anaheal) on Clinical and Para-Clinical Parameters in Hospitalized COVID-19 Patients

شناسه دیجیتال مقاله (DOI): https ://doi.org/10.18502/acta.v59i12.8066
نام مجله: : Acta Medica Iranica
سال انتشار: 2021
نوع مقاله: Double-blind randomized placebo-controlled clinical trial

خلاصه مقاله:
کووید-19 می‌تواند با التهاب سیستمیک، درگیری ریوی، کاهش اکسیژن‌رسانی و تغییر برخی شاخص‌های آزمایشگاهی همراه باشد. یکی از مسیرهای مطرح در شدت بیماری، فعال شدن واسطه‌های التهابی مانند برادی‌کینین است که می‌تواند در ادم ریوی و اختلال عملکرد تنفسی نقش داشته باشد. با توجه به اثرات ضدالتهابی و ضدادم بروملین، این مطالعه با هدف بررسی اثر آناهیل بر شاخص‌های بالینی و پاراکلینیکی بیماران بستری مبتلا به کووید-19 طراحی شد.
در این کارآزمایی بالینی دوسوکور، 40 بیمار مبتلا به کووید-19 با علائم خفیف تا متوسط که در بیمارستان مسیح دانشوری تهران بستری بودند، وارد مطالعه شدند. بیماران به‌صورت تصادفی به دو گروه 20 نفره تقسیم شدند. گروه مداخله، آناهیل حاوی 200 میلی‌گرم بروملین را هر 8 ساعت به مدت 5 روز دریافت کرد و گروه کنترل، پلاسبو را با همان فواصل زمانی مصرف نمود. شاخص‌های بالینی مانند اشباع اکسیژن خون (SaO2)، تعداد تنفس (RR)، ضربان قلب (HR)، دمای بدن و فشار متوسط شریانی، و همچنین شاخص‌های آزمایشگاهی شامل CRP، ESR، AST، ALT، BUN، WBC، لنفوسیت، LDH و پلاکت طی دوره مطالعه ارزیابی شدند.
نتایج مطالعه نشان داد که در گروه دریافت‌کننده آناهیل، برخی شاخص‌های تنفسی نسبت به گروه کنترل بهبود معناداری داشتند. اشباع اکسیژن خون در 72 ساعت و 120 ساعت پس از شروع درمان در گروه آناهیل به‌طور معناداری بالاتر بود؛ به‌ترتیب با P=0.04872 و P=0.04052. همچنین تعداد تنفس در 72 و 120 ساعت کاهش معناداری نشان داد؛ به‌ترتیب با P=0.0167 و P=0.0195 . ضربان قلب نیز در گروه آناهیل در 72 و 120 ساعت به‌طور معناداری کمتر از گروه کنترل بود؛ به‌ترتیب با P=0.008 و P=0.001.
از نظر شاخص‌های آزمایشگاهی، شمارش گلبول‌های سفید در 120 ساعت تفاوت معناداری بین دو گروه نشان داد (P=0.0265). تعداد لنفوسیت‌ها نیز در گروه آناهیل در 72 و 120 ساعت به‌طور معناداری بالاتر بود؛ به‌ترتیب با P=0.043 و P=0.047. همچنین سطح ESR در گروه آناهیل نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری داشت؛ در 24 ساعت با P=0.04862 و در 120 ساعت با P=0.0259. در مقابل، سطح CRP بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت. در شاخص‌های عملکرد کبدی و کلیوی نیز تفاوت‌هایی به نفع گروه آناهیل مشاهده شد؛ از جمله ALT در 72 و 120 ساعت (P=0.0381 و P=0.0315)، AST در 72 و 120 ساعت (P=0.021257 و P=0.03012) و BUN در 72 و 120 ساعت (P=0.01050 و P=0.002).

مقایسه تغییرات شاخص‌های التهابی بین گروه آناهیل و گروه کنترل، در شکل 1 نشان داده شده است.

در نهایت، نتایج این مطالعه نشان داد مصرف آناهیل در بیماران بستری مبتلا به کووید-19 با علائم خفیف تا متوسط، می‌تواند با بهبود برخی شاخص‌های بالینی مانند اشباع اکسیژن خون، تعداد تنفس و ضربان قلب، و همچنین برخی شاخص‌های پاراکلینیکی مرتبط با التهاب، عملکرد کبد و کلیه همراه باشد. بنابراین، آناهیل در این مطالعه به‌عنوان یک گزینه کمک‌درمانی بالقوه مطرح شده است.