Effect of Anaheal (Bromelain) Drug on the Periodontal Clinical Indices in Nonsurgical Periodontal Treatment of Patients with Chronic Periodontitis
- شناسه دیجیتال مقاله (DOI): 10.1002/cre2.70124
- نام مجله: : Clinical and Experimental Dental Research
- سال انتشار: 2025
- نوع مقاله: Triple-blind randomized clinical trial
خلاصه مقاله:
درد یکی از مشکلات شایع ارتودنسی است و میتواند همکاری بیمار را کاهش دهد. قرارگیری سپراتور ارتودنسی با فشار روی لیگامان پریودنتال و التهاب موضعی همراه است و معمولاً هنگام جویدن یا رویهمگذاشتن دندانها شدت بیشتری دارد. این مطالعه با توجه به مصرف رایج ایبوپروفن و برخی نگرانیها درباره NSAIDها، اثر بروملین (آناهیل) و بروملین همراه زردچوبه (آناهیل پلاس) را در کنترل درد پس از قرارگیری سپراتور بررسی کرده است.
در این کارآزمایی بالینی سهسوکور، 135 بیمار بالای 15 سال نیازمند درمان ارتودنسی ثابت بهطور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند و دادههای 121 بیمار وارد تحلیل نهایی شد. گروه اول 400 میلیگرم ایبوپروفن، گروه دوم آناهیل 500، و گروه سوم آناهیل پلاس دریافت کردند. هر بیمار فقط یک کپسول را بلافاصله پس از قرارگیری سپراتور مصرف کردشدت درد با مقیاس VAS (Visual Analog Scale)، در زمانهای بلافاصله پس از مداخله و ۲، ۶، ۲۴ و ۴۸ ساعت بعد، در سه وضعیت استراحت، رویهمگذاشتن دندانهای خلفی و جویدن ارزیابی شد.
نتایج مطالعه نشان داد که نمره درد در 2 و 6 ساعت پس از قرارگیری سپراتور، بین سه گروه تفاوت معناداری داشت؛ بهترتیب p=0.006 و p=0.025. در این دو زمان، گروه ایبوپروفن درد بیشتری نسبت به گروههای دریافتکننده بروملین و بروملین همراه زردچوبه گزارش کرد. در 48 ساعت پس از مداخله، تفاوت معنادار فقط در وضعیت جویدن مشاهده شد و در این وضعیت، نمره درد در گروه دریافتکننده بروملین، یعنی گروه آناهیل، از گروه ایبوپروفن بالاتر بود. همچنین در زمانهای 2 و 6 ساعت، تفاوت معناداری میان آناهیل و آناهیل پلاس مشاهده نشد؛ بنابراین در این مطالعه، افزودن زردچوبه به بروملین اثر ضد درد اضافه مشخصی در ساعات ابتدایی نشان نداد.
روند تغییر نمره درد در سه وضعیت استراحت، رویهمگذاشتن دندانهای خلفی و جویدن، بهترتیب در شکلهای 1 تا 3 نشان داده شده است
- شناسه دیجیتال مقاله (DOI):10.4034/PBOCI.2018.181.115
- نام مجله: Pesquisa Brasileira em Odontopediatria e Clínica Integrada
- سال انتشار: 2018
- نوع مقاله: Double-blind clinical trial
خلاصه مقاله:
پریودنتیت مزمن یکی از بیماریهای التهابی شایع بافتهای نگهدارنده دندان است و درمان غیرجراحی آن شامل جرمگیری و اصلاح سطح ریشه است. با توجه به نقش التهاب و پلاک میکروبی در تداوم بیماری، این مطالعه اثر مصرف بروملین (آناهیل) را بهعنوان درمان کمکی پس از درمان غیرجراحی پریودنتال بررسی کرده است.
در این کارآزمایی بالینی دوسوکور، 80 بیمار مبتلا به پریودنتیت مزمن متوسط وارد مطالعه شدند و بهطور تصادفی در دو گروه 40 نفره قرار گرفتند. برای همه بیماران، درمان استاندارد پریودنتیت شامل scaling و root planing در یک جلسه انجام شد. سپس گروه مداخله، آناهیل، روزانه دو کپسول، یک ساعت قبل از غذا دریافت کرد و گروه دیگر نیز به همین صورت دارونما دریافت کرد. شاخصهای بالینی پریودنتال شامل Probing Depth (PD)، Plaque Index (PI)، Gingival Index (GI) و Bleeding Under Probing (BOP)، پیش از درمان و در هفتههای 4 و 8 پس از درمان ارزیابی شدند.
در شروع مطالعه، شاخصهای PD، PI وGI در دو گروه تفاوت معناداری نداشتند (p>0. 05). با این حال، در هفتههای 4 و 8 پس از درمان، هر سه شاخص در گروه آناهیل بهطور معناداری کمتر از گروه دارونما بودند. برای مثال، میانگین PD در هفته هشتم در گروه دارونما 0.74±3.75 و در گروه آناهیل 0.15±3.02 گزارش شد( p<0.001). همچنین PI در هفته هشتم در گروه دارونما 4.59±64.97 و در گروه آناهیل 3.9±59.12 بود( p<0.001) .GI نیز در هفته هشتم از 0.89± 1.35 در گروه دارونما به 0.48± 0.65 در گروه آناهیل رسید ( p<0.001).
در مورد خونریزی هنگام پروبینگ، تفاوت میان دو گروه در ابتدای مطالعه و هفته چهارم معنادار نبود؛ اما در هفته هشتم، این شاخص در گروه آناهیل بهطور معناداری کمتر از گروه دارونما گزارش شد. میزان BOP در هفته هشتم در گروه دارونما 37.5 درصد و در گروه آناهیل 17.5 درصد بود .(p=0.045) خلاصه تغییرات شاخصهای پریودنتال در دو گروه، در جدول 1 نشان داده شده است.
در نهایت، نتایج این مطالعه نشان داد مصرف آناهیل در بیماران بستری مبتلا به کووید-19 با علائم خفیف تا متوسط، میتواند با بهبود برخی شاخصهای بالینی مانند اشباع اکسیژن خون، تعداد تنفس و ضربان قلب، و همچنین برخی شاخصهای پاراکلینیکی مرتبط با التهاب، عملکرد کبد و کلیه همراه باشد. بنابراین، آناهیل در این مطالعه بهعنوان یک گزینه کمکدرمانی بالقوه مطرح شده است.
- شناسه دیجیتال مقاله (DOI):10.34172/japid.2023.002
- نام مجله: Journal of Advanced Periodontology & Implant Dentistry
- سال انتشار: 2023
- نوع مقاله: Crossover randomized double-blind clinical trial
خلاصه مقاله:
درد پس از جراحی پریودنتال یکی از مشکلات شایع بیماران، بهویژه در ساعات اولیه پس از جراحی است. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن بهطور رایج برای کنترل این درد استفاده میشوند، اما بهدلیل برخی عوارض احتمالی، بررسی گزینههای جایگزین مانند بروملین (آناهیل) اهمیت دارد. این مطالعه اثر آناهیل را در کنترل درد پس از جراحی پریودنتال با ایبوپروفن مقایسه کرده است.
در این کارآزمایی بالینی تصادفیسازیشده، دوسوکور و متقاطع، 22 بیمار 35 تا 50 ساله که به دو جراحی افزایش طول تاج دندان در دو کوادرانت فک بالا نیاز داشتند، وارد مطالعه شدند. هر بیمار در دو مرحله جراحی، با فاصله 4 هفته، هر دو مداخله را دریافت کرد. در یک مرحله، آناهیل و در مرحله دیگر، ایبوپروفن 400 میلیگرم استفاده شد؛ مداخلات یک ساعت پیش از جراحی و سپس هر 6 ساعت مصرف شدند. مداخلات در کپسولهای مشابه و کدگذاریشده آماده شدند و شدت درد پس از جراحی با مقیاس VAS Visual Analog Scale)) در زمانهای 2، 4، 6، 8، 10، 12، 24 و 48 ساعت ارزیابی شد.
نتایج مطالعه نشان داد که در بیشتر زمانهای ارزیابیشده، از نظر شدت درد تفاوت معناداری میان گروه آناهیل و ایبوپروفن وجود ندارد. تنها در ساعت 4 پس از جراحی، میانگین نمره درد در گروه ایبوپروفن بهطور معناداری کمتر از گروه آناهیل بود؛ بهترتیب 2.38± 4.45 در برابر2.24±6.27 ، با p=0.047. در سایر زمانها شامل 2، 6، 8، 10، 12، 24 و 48 ساعت پس از جراحی، اختلاف معناداری بین دو گروه گزارش نشد. همچنین در این مطالعه، عارضه جانبی برای هیچیک از دو مداخله گزارش نشد.
روند تغییر نمره درد پس از جراحی پریودنتال در دو گروه آناهیل و ایبوپروفن، در شکل 1 نشان داده شده است.
- شناسه دیجیتال مقاله (DOI): 10.1186/s12903-023-02971-7
- نام مجله: : BMC Oral Health
- سال انتشار: 2023
- نوع مقاله: Double-blind randomized placebo-controlled trial
خلاصه مقاله:
پریودنتیت یک بیماری التهابی مزمن است که با تخریب بافتهای نگهدارنده دندان و ایجاد پاکتهای پریودنتال همراه است. پس از درمان غیرجراحی، در برخی از بیماران همچنان التهاب و پاکتهای عمیق باقی میماند و در این شرایط، جراحی حذف پاکت (pocket elimination surgery) توصیه میشود. با این حال، کنترل التهاب و شاخصهای پریودنتال پس از جراحی همچنان یک چالش بالینی محسوب میشود. این مطالعه با هدف بررسی اثر بروملین (آناهیل) بر شاخصهای التهابی و پریودنتال پس از جراحی حذف پاکت طراحی شد.
در این کارآزمایی بالینی تصادفیسازیشده، دوسوکور و کنترلشده با پلاسبو، 28 بیمار کاندید جراحی حذف پاکت وارد مطالعه شدند. بیماران پس از انجام جراحی، بهصورت تصادفی به دو گروه آناهیل و پلاسبو تقسیم شدند. گروه مداخله، کپسول آناهیل را دو بار در روز، قبل از غذا و به مدت یک هفته دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل پلاسبو با ظاهر مشابه دریافت نمودند. شاخصهای پریودنتال شامل(bleeding on probing) BOP ،GI (gingival index)،PI (plaque index) و(pocket probing depth) PPD چهار هفته پس از پایان دوره درمان، یعنی پنج هفته پس از جراحی، ارزیابی شدند.
نتایج مطالعه نشان داد که BOP در گروه آناهیل 0% و در گروه پلاسبو 35.7% گزارش شد (P=0.014). در شاخص GI تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (P=0.120). میانگین شاخص پلاک در گروه آناهیل کمتر از گروه پلاسبو بود (2.12±17.71 در برابر 2.49±18.28)، اما از نظر آماری معنادار نبود .(P=0.520) همچنین میانگین PPD در گروه آناهیل بیشتر گزارش شد، اما این اختلاف نیز به سطح معناداری نرسید (0.71±3.10 در برابر 0.45± 2.64،.(P=0.051 مقایسه نتایج شاخصهای پریودنتال شاملBOP ، GI، PI و PPD بین دو گروه آناهیل و پلاسبو، در شکل 1 ارائه شده است.
